GÜNÜN İÇİNDEN

BİR KAYBOLUŞ HİKAYESİ

Başlığa ne yazmalı bilemedim aslında hikaye değil kabus daha doğru ama başlığa takılmayıp olayı anlatmaya geçeyim….

Anane -anne-torun üç nesil bir arada Sakız adasına yolculuğa çıkmaya pek hevesli ve hazırdık ama maalesef beklediğimiz gibi olmadı. Balca feribot için Çeşme’de bilet aldığımız sırada tuvaletim geldi dedi ve kıvranmaya başladı ,annemde gidin siz ben sıradayım diyince hemen biraz ilerde iki araba arasına tripperımızı açıp Balca’nın tuvaletini yaptırdım . Bende bunları toplarken ,Balca ananemin yanına gidiyorum dedi.Baktım annem sırada tamam dedim ve Balca gitti .Bende caddenin karşısına çöpü atmaya geçtim fakat gelince ne göreyim Balca annemin yanında değil ….İşte Balca’yı bulmamıza kadar geçen o iki dakika sanırım ölüp bittiğim ,aklımı yitirdiğim iki dakika idi..Annem bir yandan ben bir yandan Balca diye bağırıyoruz ve yolun aşağısına gidiyoruz ,insanlar arıyor ama Balca bu sırada gümrük polisinin yanında bizi bekliyor. Meğerse annemin yanına gidiyor fakat sıra ilerleyip annem öne geçince onu göremiyor , benim yanıma geldiğinde karşıda olduğumdan  beni de bulamıyor ve geçen sene Yunanistan’a gittiğimizden içeride polis olduğunu hatırlıyor ,gümrüğün içine girip ,polise annemi kaybettim ben Balca Özdamarlar annem de Duygu diyor.. .Ben geri dönüp gümrüğe girince insanlar Duygu musunuz dedi ve baktım beni orda bekliyor minik kuzum .Tabii ağlamaya başladım onu görünce ,o da gayet soğuk kanlı gerçi biraz da tedirgin bakıyor bana .Beni nasıl buldun anne ve korktun mu dedi bana.Nasıl korkmam ki……Yazmaya bile gücüm yok o an hissettiklerimi ..
Sadece şunu söylemek istiyorum ben normalde hiç Balca’yı kaybedeceğimi düşünmezdim fakat eşim daha rahat olduğu için ve baba-kızda çok gezdiklerinden hep tembihliyordum .Eğer babanı ya da beni göremezsen güvenlik görevlisi ve polise git ,adını söyle diye.Demek bunu not etmiş o minik kafasına .Tabii ben bu senaryoyu eşim için düşünmüştüm ama ben yaşadım maalesef…Olmaz demeyecekmiş insan bir anlık gerçekten.. Allah kimseye yaşatmasın fakat her olasılığa karşı çocuklarımıza çözüm sunmalıyız ..

Bu foto da her şeyden habersiz ,yolculuk öncesi çekildiğimiz fotomuz:)

ÖNCEKİ YAZI SONRAKİ YAZI

BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

HENÜZ YORUM YAPAN YOLMAMIŞ

  • Yanıtla Gokyuzu99 24 Ağustos 2015 at 11:19

    Çok geçmiş olsun… Çok benzerini ben de yaşamıştım havaalanında… Oğlumla ikimizdik üstelik, hani aramaya çıksam geri dönerse beni göremezse kaygılarımı hiç unutamıyorum. Aklım yerimden çıkmıştı… Allah bir daha göstermesin.

  • Yanıtla Feza Kıral 25 Ağustos 2015 at 15:57

    ah canim; ne cok korktugunu tahmin edebiliyorum.. Allah korusun yavrularimizi…. :-(( Balca'ya masallah. aferin ona akilli bidik… Cocuklara anlatip tembihlemek lazim demek ki. bana da ders oldu bu; ara ara hatirlatacagim nehir'e.. Allah yasatmasin hicbirimize ama..

  • Yanıtla duygubalca 15 Eylül 2015 at 10:07

    Gerçekten Allah kimseye yaşatmasın akıl falan kalmıyor insanda:(

  • Yanıtla duygubalca 15 Eylül 2015 at 10:08

    Aynen canım bu acı tecrübe de ders oldu bize ,her şeyi anlatmak gerekiyor ve bu minikler not ediyor mutlaka .Allah kimseye yaşatmasın

  • YANITLA