İLKLERİMİZ

ANNELER GÜNÜ KUTLAMASINDAN KALANLAR

Bu sene arkadaşım Gözde’nin iki güzel çocuğunu arkada bırakarak gidişi ile anneler günü çok can yakar oldu benim için.Aslında gerçekten annem ve evladım yanımda olduğu sürece kutlaması çok keyif versede ,bu günü o kadar buruk yaşayan minicik çocuklar ve içi yanan anneler varken hele bir de televizyonda ,sosyal medyada kutlamalar iyice bu insanların gözüne sokulurken ,çokta keyif almak mümkün olmadı bu günden.Tabii ki yine en büyük duam sadece bir günü değil uzun bir ömrü annem ve evladımla geçirmek ama Allah kimseyi de sığınaksız ,annesiz bırakmasın ve evlat kokusundan mahrum etmesin.

Bu sene Balca’nın en bilinçli anneler günü kutlaması oldu.Okulun da etkisiyle daha günler önceden her sabah kalkıp,bugün mü anneler günü diyip ,öpüp kutlar oldu.Dediğim gibi her günüm onla anneler günü bana ama ben bu yazıda ,bir okulun ,bir kurumun bu güne gösterdiği özeni, velilerine verdiği değeri anlatmak istiyorum.Yoksa benimde niyetim birilerini üzerek ,yaşadığım mutluluğu göstermek değil.

Balca’mın okulu hafta içi sabah kahvaltısına sınıfımızn bütün annelerini şöyle bir davetiye ile çağırdı.Zaten davetiyeyi görünce kutlama nasıl olucak diye heyecanımız daha da arttı .Çünkü öylesine özenle hazırlanmış bir davetiye vardı ki…
                                                   

Beklenen gün geldiğinde her yerin meleklerle süslendiği okul bahçesine adım atar atmaz nereye bakacağımı şaşırdım.Daha girer girmez her birimize ayrıca hazırlanmış çiçek bilekliklerimizi taktık.

                                                  

Her yerde birbirinden güzel detaylar  vardı. Kahvaltı masasına oturmak için sandalyelerimizi çektiğimizde kurdele ile süslenmiş bir kağıt bizleri bekliyordu.İçinde ise ”Belki kendini kötü hissettiğin anlar olabilir,ama çocuklarının gözünde ,kalbinde ve zihninde sen hep bir süper kahraman olacaksın.” yazılı not gözlerimizi ilk andan yaşarttı.

                                          

Kahvaltı masasındaki peçeteler bile melek şeklindeydi ,hatta kahve içeceğimiz fincanlar bile güne uygun olarak canım annem yazıları ile süslüydü.

Etrafta birbirinden güzel melek figürlü süslemeler ve okudukça gözlerimizi dolduran notlar vardı.
 
Bunlardan da önemlisi bize sohbetleriyle keyif veren okulumuzun müdürü ,sahibi ve güzel öğretmenimiz idi.Sadece iki kişi değil tabii yardımcı ablalardan ,diğer öğretmenlere kadar herkesin bu güzel günde emeği vardı ve bunca hazırlık ,yorgunluğa rağmen hepsinin yüzünde güler yüz ve bizi mutlu etmenin sevinci vardı.İşte başarı da böyle geliyor.Ekip içindeki sevgi ,huzur ,mutluluk bu pozitif ortam daha okula girer girmez sizi de içine alıyor.İlk günden beri bu böyle oldu ve böyle gidiyor.

Kahvaltı bitiminde ise miniklerimiz yanımıza gelip bizlere yıl içinde öğrendikleri ,şarkı ve şiirleri söylediler aslında anneler gününün yanında bir nevi yıl sonu gösterisi de oldu.Sade ,gösterişten uzak ,çocukları strese sokmayan,anneleri de fazlasıyla duygulandıran keyifli bir gösteri.
                                                 

Gösteri sonunda ise ellerinde melek figürlerinin olduğu torbalarla miniklerimiz bizi bekliyordu.Torbanın içinde ise çocuklarımızla çekildiğimiz fotoğrafımızın olduğu bir ayna ve annelik üzerine yazılmış harika bir kitap vardı. 80’e yakın velinin olduğu bir okulda herkesin çocuğuyla olan fotoğrafını bulup ,basmak bile büyük bir emek gerektiriyor ve öylesine güzel düşünülmüş ki aynam her gün yanımda ,her baktığımda yüzümü güldürüyor.
                                        

Her gün çocuklarımızın yüreklerine dokunan bu güzel insanlar bu seferde biz annelerin yüreklerinde öyle güzel izler bıraktılar ki ne yazsam ne desem az ama okul ,öğretmen çok büyük bir şans çocuğun ve ailesinin hayatında.Umarım bu şansımız bundan sonra ki okullarımızda da devam eder.Verdiğiniz değer ,sevgi ,özen her şey için teşekkürler oyun akademi ailesi…

ÖNCEKİ YAZI SONRAKİ YAZI

BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

HENÜZ YORUM YAPAN YOLMAMIŞ

  • Yanıtla Feza Kıral 23 Mayıs 2016 at 08:26

    cok cok guzel bir organizasyonmus gercekten..

  • YANITLA